POLITIEK – Vlaams minister van Welzijn Wouter Beke (CD&V) gooit dan toch de handdoek in de ring en kondigde vandaag aan de zijde van vrouw en dochter zijn vertrek als minister aan. In tegenstelling tot wat sommige kwatongen beweerden lijkt de christendemocraat zelfs oor te hebben naar fundamentele tekortkomingen. “Ik heb soms gewoon te hard mijn best gedaan”, klinkt het verdict.

“Iedereen die mij kent weet dat ik een perfectionist ben”, aldus een serene Beke. “En daar betaal je al eens een hoge prijs voor. Ik denk dat ik mij qua dossierkennis, opvolging en transparantie misschien wat meer had mogen inhouden. Een beetje feilbaarheid maakt een politicus juist herkenbaar en menselijk. Het spijt me dan ook dat ik er een te groot succesverhaal van gemaakt heb. Gelukkig ben ik niet te trots, koppig of in totale ontkenning om die les eerst nog snel te trekken alvorens plaats te maken voor een hopelijk matigere opvolger.”

Mijn leven is leeg en waardeloos zonder regelmatige updates van Het beleg van Antwerpen. Zet mij op die lijst, godverdomme!
We respecteren uw privacy bla bla...

1 REACTIE

  1. Het stikt overal van de valstrikken. En mensen willen niet horen wat ze niet bevalt en denken zo onschuldig te zijn terwijl dit het slechte karma is waardoor ze hun karakter verliezen. Het christendom mag niet, de leer waar vergeving centraal staat, dat was de vernieuwende kant toen de gelijkheid van nu al centraal stond. De Joden kregen al liever geen vergeving, hun wens ging in vervulling. Zo objectief als ik kijk kan de massa niet aan zonder haat. Vergeving hoeft niet zo grandioos te zijn, het draait om de vele kleinigheden waarmee mensen door hun recalcitrantie in een voortdurende irritatie leven. Ze kiezen in plaats van vergeving voor ontkenning, het nieuws om aansluiting te houden, en het lukt niet. Ze hebben het meeste sympathie voor de schade die het gevolg is van hun praktische afgunst en ontkenning, en ze zwijmelen in betutteling en medelijden. Als ze zeggen respect voor je te hebben draait dat om de minne projectie die ze van je maken, en die dingen bereiken een momentum. De massa wil oog om oog, tand om tand. Ze zijn geslaagd. Zonder vergeving is geen ontwikkeling mogelijk en het onderwerp van vergeving is nu al grandioos.

Leave a Reply