In oktober trekt onze reporter langs de zeven voornaamste lijsttrekkers in aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen. Met vijf kopstukken achter de kiezen, gaat hij langs voor een tête-à-tête met Wouter Van Besien van Groen.

Wouter. De man van het moment. De hoop van links. De groene ridder. Twintig procent in de peilingen en niets te verliezen. Doe je je best om niet te glunderen?

Helemaal niet. Ik blijf er uitermate kalm bij. We gaan het vel van de beer niet verkopen vooraleer hij ethisch en verdoofd geslacht is.

Bam! Alweer een paar honderd centrumkiezers erbij. Jij met je gladde oneliners toch. Hoe blijf je er zo rustig onder?

Ik hou mij strikt aan de drie V’s. Vrede. Vertrouwen. En valium. (kapt er nog eentje achterover)

En je blijft daarboven in goede conditie. We zien je regelmatig voorbij bollen op je fiets. Onlangs nog door het rood gereden?

Nee. Ik hou me vanaf nu braaf aan mijn eigen partijkleur.

Misschien is dat verstandiger. Over kleur gesproken, die ga je na zondag allicht moeten bekennen eens de kaarten op tafel liggen. Je blijft de deur die Bart De Wever op een kier zette meedogenloos dichtslaan?

Ik denk niet dat onze partijprogramma’s samen door die deur geraken. Het heeft weinig zin om een kil, rechts beleid op te smukken door ocharme wat boompjes te gaan planten. Dan zet ik liever in op een progressieve coalitie. En dan gaan we boompjes planten.

Maar de liberalen en christendemocraten sluiten op voorhand de PVDA dan weer uit. Het lijkt wel ploegjes kiezen op de speelplaats. Tegen het moment dat iedereen content is, is de speeltijd gedaan.

Er staat dan ook iets meer op het spel dan een potje voetbal onder schoolkinderen. Niet dat het niveau altijd hoger ligt, maar wel de inzet. Na zondag weten we meer.

Als duidelijke tweede in de peilingen wordt Groen allicht de grootste concurrent voor de N-VA van zittend burgemeester Bart De Wever.

Strategisch vaag. Je gaat het nog ver schoppen hier in Antwerpen. Toch krijg je de kritiek over je heen een beetje een koele droogstoppel te zijn. Hoe ga je om met dat imago?

(kijkt bedenkelijk) Heb je De Wever al eens bekeken? Niets persoonlijks, maar stuur die man naar Antarctica en de poolkappen stoppen met smelten.

Da’s nog eens een idee. Wel geniet de burgemeester de reputatie een directe, krachtdadige communicator te zijn, terwijl je het zelf toch vaak wat technischer houdt en misschien wat te geleerde woordenschat gebruikt voor de gemiddelde Antwerpenaar.

Dat is een volkomen redundante observatie.

Wat?

Men zou inderdaad kunnen concluderen dat in deze context van populistische polarisering ikzelf mogelijk opteer voor een oprecht, doortastend en genuanceerd discours gestoeld op accurate feiten en relevante, realistische convicties rond een maatschappijvisie van gelijkwaardigheid en inclusie.

Huh?

(drinkt rustig van zijn koffie) Als ik je bullshit verkoop, is het tenminste fairtrade.

Point taken. Wouter, wat is kort samengevat jouw visie voor een hernieuwd Antwerpen?

Eerst en vooral, onze luchtkwaliteit moet dringend worden aangepakt. We begrijpen dat Antwerpen een logistiek kernpunt is, maar als je naar de harde cijfers kijkt, worden we stilaan een gigantische kankerfabriek. Met zwaar ontoereikende arbeidsvoorwaarden.

Is dat niet wat overdreven? (hoest nog even wat slijm op) Excuses. Net een half uurtje gaan joggen in het stadspark.

Plus, onze kinderen geraken niet meer veilig op school. De jacht op de fietser moet stoppen. Het is tijd om koning auto van de troon te stoten en een circulatieplan zoals dat van Gent te installeren.

Een grote crowdpleaser, dat circulatieplan.

De uitvoering is misschien niet perfect, maar het principe is pure logica. Onze steden moeten kunnen terugvallen op een efficiënt openbaar vervoer. En ik ben de nonsens beu dat we dat zogezegd niet kunnen betalen. Kijk, ik geef nog liever elke Antwerpenaar zijn eigen elektrische Segway om zo als een totale debiel door de straten te rollen, dan dat we onze eigen longen blijven vergassen. Genoeg is genoeg. Meer groen, minder wielen.

Een artistieke interpretatie van de luchtkwaliteit in Antwerpen, besteld door het partijbestuur van Groen.

Waarom reageert half Antwerpen daar dan nog steeds zo sceptisch op? Groen scoort voornamelijk bij jongeren en centrumbewoners, maar wat met de rest van het kiespubliek?

Het is niet makkelijk mensen te overtuigen om te investeren in de lange termijn. Waarom op een volle tram kruipen als je in eigen auto naar het werk kan? Maar als we het nu niet doen, is er straks geen Antwerpen meer om in de file te staan.

Hopelijk geen profetische woorden. Wouter, we gaan stilaan afronden. We hopen voor jou dat de Antwerpenaar zowat alles begint te recycleren, behalve het huidige stadsbestuur.

Dat mag voor de verandering bij het klein gevaarlijk afval. Politiek correct sorteren, Antwerpen kan dat!

Succes!

1 REACTIE

  1. Ik had al zo te doen met de burgemeester van Knokke die vanwege het bedreigde casino daar ineens met de actualiteit werd geconfronteerd en in zijn eentje de stijging van de zeespiegel moet beteugelen.

Leave a Reply