SPORT – De Olympische Spelen worden steeds veeleisender en het vergt een ongelooflijke mentale weerbaarheid om niet aan de druk ten onder te gaan. Dat beseft nu ook Dirk Van Esser (63), turncommentator bij de VRT, die na een aantal bedenkelijke opmerkingen tijdens de teamfinale in Tokio een stapje terug zet om op zijn mentale gezondheid te focussen: “Iedereen is plots zo hard voor mij. Een beetje begrip mag wel, hoor.”

De turnspecialist en voormalig internationaal jurylid overweegt “voorlopig” geen verslaggeving meer te voorzien, nadat er felle kritiek kwam op enkele van zijn uitspraken. “Ik hoop dat mensen nu niet gaan denken dat ik de VRT op zo’n belangrijk moment zo maar in de steek laat, of dat ik maar overdrijf of erger, zit te doen alsof. Maar de mensen thuis beseffen soms niet wat voor enorme prestatiedruk je als live-commentator voelt en dan is makkelijk daar zelf commentaar op te hebben, natuurlijk. Het wordt duidelijk tijd dat er meer over het emotionele welbevinden van sportverslaggevers komt, denk ik dan, want zo kan het niet meer.”

Mijn leven is leeg en waardeloos zonder regelmatige updates van Het beleg van Antwerpen. Zet mij op die lijst, godverdomme!
We respecteren uw privacy bla bla...

4 REACTIES

  1. De onnadenkende eigenwaan van mensen nu zit zo in elkaar dat als ik ze in contact breng met de realiteit ze niet meer weten wie zie zijn.
    Ze zijn te klein voor hun eigenwaarde.

  2. Wilma gaf me een paar broeken, die ze me tien keer aanbood (met haar vriendin erbij) die ze anders weggegooid had, ik zei de volgende keer, ze wachtte zo lang mogelijk, en zegt nu half onverschillig dat ik ze nog niet draag. Zo gaat het. Ze willen net zo belangrijk zijn als ieder ander, en dus proberen ze je de hele tijd bezig te houden met die dingen.
    Het is overal hetzelfde, commercie, en alle dienstverlening in verval. Dat is het spel van verveling. Ze zijn niet geïnteresseerd in materie, maar in je emotionele afhankelijkheid en spelen hun hele leven spelletjes met je. Ze kunnen nooit geven zonder iets teug te willen; emotionele ruilhandel. Zo zit ook de hele psychiatrie in elkaar. Ze zijn hun hele leven bezig je afhankelijk proberen te maken. Ze noemen dat zelfs ‘opvoeding’.
    Hard werken.
    Daarnaast, niemand kan groter worden zonder dienst of een beetje generositeit. En iets anders dan materie hebben we hier niet.
    Snap je hoe klein we zijn met al die grootdoenerij?

Leave a Reply