TAAL(ON)KUNDE – Onze dikke Van Dale is alweer een woord rijker. Na de recente uitspraken van Antwerps burgemeester Bart De Wever (N-VA) over de drugsproblematiek in zijn stad stak een team linguïsten de koppen bij elkaar en viel er snel een nieuw, hip woordje uit de lucht: de yogafascist oftewel “een persoon die er doorgaans een smetteloos politiek dieet op nahoudt en zelden publiekelijk een stap verkeerd zet, maar toch zo nu en dan subtiel en/of in het geniep met extreemrechts flirt als het hen goed uitkomt.” De redactie maakte tijd om het neologisme kort toe te lichten.

“Het was duidelijk dat de Nederlandse taal een lacune vertoonde en we over geen passende term beschikten voor dit soort politiek gekleurde fenomeen”, verklaart neerlandicus Rik Boomhakker, verbonden aan de Universiteit Antwerpen. “Tijden veranderen en daar moet onze taal een reflectie van bieden. Vroeger had je veel duidelijkere ideologische categorieën: hippies, sossen, tsjeven, sigaren, Jan Peumans en fasco’s. Vandaag moet je vooral tussen de lijnen kunnen lezen als je nog wil weten wie met wie politiek in bed duikt en welk segment van het electoraat zoekt op te geilen. Wel, da’s bij dezen gefixt.”

Ook journalisten als De Zevende Dag-presentator Lieven Verstraete voelen zich gesterkt door deze uitbreiding van de collectieve woordenschat: ‘Ik erger mij rot aan politieke gasten die altijd braafjes correct in je gezicht antwoorden, maar er blijkbaar geen enkele moeite mee hebben dat ze een autoritair en xenofoob gedachtegoed in gang houden.’

Na de uitspraken van De Wever distantieerde ook het gros van toegewijde cocaïnegebruikers zich vrijwel meteen op sociale media. “Yogawadde?”, postte een verbolgen rechtenstudent uit Gent op Twitter. “Het enige dat die linkse ratten deftig kunnen rollen is een pussy ass joint van kust mijn kloten. Wit goud is voor de fijnproevers!”

Mijn leven is leeg en waardeloos zonder regelmatige updates van Het beleg van Antwerpen. Zet mij op die lijst, godverdomme!
We respecteren uw privacy bla bla...

2 REACTIES

  1. Meer mensen zijn nu lid van een yogaclub dan van een kerk.
    Zo is het begonnen. Aanvankelijk ontstond er in het Westen interesse in Oosterse filosofie en esoterie die daaraan verbonden is om inzicht te krijgen in de eigen Westerse cultuur en het christendom waar niemand van afweet. Die interesse werd al snel gecommercialiseerd in platitudes die politiek werden, en in het oorspronkelijke Oost-West thema hield men zo het zogenaamde ‘midden’ met het Midden-Oosten.

    “Zie die kunnen, doen.
    Zij die niet kunnen, onderwijzen.
    Zij die niet kunnen onderwijzen, onderwijzen gym.”

Leave a Reply